مقالات وابسته

  دردهای نا نوشته یک زندانی در بند برای خیرین جشن گل ریزان ...
  نقش والدین در پیشگیری از اعتیاد فرزندان ...
  طلاق ... تنها حلال نفرت آور ...
  ترامادول را بهتر بشناسیم ...
  شیشه پر مصرف ترین ماده مخدر جهان
  علل و عوامل موثر در بزهكاری جوانان ...
  تحقق جامعه با نشاط بدون اعتیاد و...
  نقش قضات در کاهش جمعیت کیفری زندانها
  نقش کاهش جمعیت کیفری و راهكارهاي آن

 
 
مقالات

تحقق جامعه با نشاط بدون اعتیاد و...
جعفر بخشی بی نیاز

.pdf | .ppt | .doc
امتیازدهی به این مقاله:


1388/11/04
نظرات شما (0)
خلاصه مقاله
معاون دادستاني كل كشور در واكنش به اين كه "نيروي انتظامي متوقف شدن طرح جمع‌آوري معتادان پرخطر را منوط به مجوز دادستاني دانسته است"، تصريح كرد: براي دستگيري معتادان پرخطر هيچ منعي از طرف دادستاني انجام نشده، اما نكته اين جاست كه صرفا دستگيري اين معتادان راه‌حل نيست و به زندان انداختن آنها نيز مخاطره‌آميز است . یعنی معتاد در زندان نمی تواند ترک کند و از طرف دیگر برای سایر زندانیان نیز موجبات دردسر می شود . این یعنی به عبارت خیلی ساده و بدون هر گونه تعارف : یک و نیم میلیون معتاد حرفه‌ای و سه و نیم میلیون صرف‌کننده‌ مواد مخدر، آخرین آمار معتادان ایران است که از قول مقامات ذی‌ربط در مطبوعات ذکر شده است. اگر همین آمار را مبنا قرار دهیم ایران نه فقط بیش از قبل انقلاب بلکه بیش از همه‌ کشورهای جهان، معتاد دارد. لذا یکی از سوالات اساسی پیش روی همه دلسوزان سرنوشت ایران این است که چرا جامعه ایران ما معتادترین جامعه‌ی جهان شده است؟ در سه دهه پیش یکی از اهداف انقلابیون برای شرکت در انقلاب اسلامی، ( در همه سطوح آن) تحقق جامعه‌ اخلاقی و شاداب بود؛ اکثر انقلابیون اهل ورزش بودند و هیچ‌یک معتاد نبودند، حتی افراد معتاد به سیگار در میان آنان کم بود. به تعبیر دیگر پدیده‌ رشد فزاینده اعتیاد در ایران از عواقب ناخواسته‌ اقدامات بوده و معتاد شدن جامعه مطلوب هیچکدام از انقلابیون نبوده است. لذا باید بررسی کرد چرا چنین مصیبتی در سطح ملی گریبان‌گیر جامعه ایران شده است. نکته دوم این‌که در بیست و هشت‌سال گذشته دولت و مقامات مسوول، زحمات زیادی برای مهار اعتیاد کشیده‌اند؛ تاکنون بیش از سه هزار و پانصد نفر از ماموران نیروی انتظامی در راه مبارزه با مواد مخدر به درجه‌ شهادت رسیده‌اند، ده‌ها هزار نفر زخمی شده‌اند؛ شدیدترین مجازات‌ها علیه قاچاقچیان مواد مخدر، از جمله اعدام، اعمال گردیده است؛ ایران اولین کشور در جهان در میزان کشف مواد مخدر بوده است؛ و سیاست‌های درمانی مستمری برای معالجه‌ معتادان از سوی وزارت بهداری و بهزیستی تدوین شده و می‌شود. و خوشبختانه زندانهای کشور از زندانیان مواد مخدر پر شده و دارد هر روز به این جمعیت کیفری افزوده می شود . با این همه متاسفانه رشد فزاینده‌ تعداد معتادان همچنان ادامه دارد. نکته سوم این‌که پدیده اعتیاد یکی از عوامل محوری و بازدارنده روند توسعه و بهبود وضع زندگی مردم ایران است . نکته‌ چهارم نقش بازدارنده‌ و ویرانگر اقتصادی «بازار مواد مخدری» است که در سطح ملی باید هر روزه میلیون‌ها مصرف کننده را در ایران تغذیه کند.  گفته می‌شود جامعه ایران اغلب ویژگی‌ها و تنش‌های جامعه مدرن را (مثل فشردگی جامعه شهری، تراکم آگاهی‌ها وانتظارات برآورده نشده، ناامنی و اضطراب فضای کار اقتصادی و...) دارد. در جوامع دیگر بخشی از جمعیت برای فرار از تنش‌های مذکور به مصرف مشروبات الکلی روی می‌آورند اما چون در ایران مصرف مشروبات الکلی حرام است و ممنوعیت قانونی دارد، بخشی از جمعیت برای فرار از تنش‌های زندگی به جای مصرف مشروبات الکلی به مصرف مواد مخدر (و عمدتا تریاک) که فعل حرامی هم نیست روی می‌آورند. عامل سوم، فقر دانسته شده است. می‌گویند تعداد فقرای ایران زیاد شده و چون این فقرا چشم وگوش‌شان باز شده است، مثل اقشار متوسط جامعه برای گذراندن زندگی نیازمند تفریح هستند. اما از آن‌جا که قادر به تحقق شرایط زندگی مطلوب خود نیستند، لذا برای رسیدن به «خوشی»، آن‌چه می‌توانند در اختیار داشته باشند یک خوشی موقتی از طریق ورود به جریان و فضای اعتیاد و مصرف مواد مخدر است. مقایسه وضع فعلی ایران با کشورها و وضعیت‌های تا حدودی مشابه، ما را در تایید یا رد این ادعا، کمک می‌کند. این مقایسه‌ها نشان می‌دهد آن‌چه که تاکنون برشمردیم علل موثری نیستند. زیرا اگر این‌گونه بود کشورهای مشابه وضعیت ما نیز باید با پدیده‌ رشد اعتیاد فزاینده روبروی بودند که نیستند. اگر عامل فقر عامل موثری بود اتفاقا کارنامه جمهوری اسلامی در مهار فقر، برابر آمار سازمان ملل، پس از انقلاب موفق بوده است و میزان فقرا از سی نفر درصد نفر به ده نفر کاهش پیدا کرده است. لذا باید تعداد معتادان نسبت به پیش از انقلاب کمتر باشد که نیست. اگر عامل فرهنگی وعادات ایرانی‌ها در مصرف مواد مخدر عامل موثری بود، چرا پیش از انقلاب با رشد فزاینده اعتیاد روبه‌رو نبودیم؟ اگر عامل همسایگی با افغانستان عامل موثری بود، چرا جمعیت خود افغانستان با رشد فزاینده اعتیاد روبه‌رو نبوده است؟ یا چرا پاکستان که در مجاورت افغانستان است به طور فزاینده گریبان‌گیر این معضل نیست؟ اگر عامل توطئه خارجی عامل موثری است، چرا کوبا و فلسطین که حدود نیم قرن با آمریکا و اسرائیل دست و پنجه نرم می‌کنند رشد فزاینده اعتیاد نداشته‌اند؟ بنابراین با اطمینان می‌توان گفت که غفلت از عوامل موثر پدیده‌ خانمان‌سوز اعتیاد، غفلتی مرگبار است؛ جامعه در اعتیاد می‌سوزد و گویی نهادهای موثر آن‌ هم با آن می‌سازند!  
متن کامل مقاله
تعداد بازدید از این صفحه: 218
 
منوی اصلی